loading

بایدها و نبایدهای بهداشت تناسلی

بایدها و نبایدهای بهداشت تناسلی

بایدها و نبایدهای بهداشت تناسلی

یکی از مسائلی که برای تمام خانمها در همه سنین مهم است و همیشه به آن می پردازند تمیز و خوشبو نگه داشتن بدنشان است.این موضوع تمام اعضای بدن مثل پوست وموو اندام تناسلی را در برمی گیرد،اما گاهی به علت شرم یا مسائل دیگر آموزش راجع به نحوه نگهداری عضوتناسلی خیلی جدی گرفته نمی شود.در حالیکه اهمیت این یائسگی ادامه پیدا کند.خانمها به دلیل مسائلی  مثل تغییرات هورمونی در زمانهای مختلف زندگی مثل بلوغ ،دوره عادت ماهانه،بارداری و یائسگی با تغییراتی در ترشحات واژن مواجه هستند که باید به نحوه برخورد درست با آن را بدانند.هم چنین در خانمها خروجی سه دستگاه ادراری ،تناسلی وگوارش در فاصله کمی از هم قرار دارند که این قضیه خود باعث می شود تا حضور باکتری و میکروب های بیماری زا یا ایجاد کننده بوی بد در محیط افزایش یابد.متاسفانه امروزه شرکتهای آرایشی و بهداشتی برای افزایش فروش محصولات خود اطلاعات اشتباهی را در اختیار خریداران قرار می دهند و گاهی نه تنها باعث بهبود شرایط و بهداشت نمی شوند ،بلکه بدن را مستعد ابتلا به انواع آلرژی ها و قارچ ها خواهند کرد.با توجه به توضیحات بالا و همین طور سوالات زیادی هر روزه در مورد بهداشت تناسلی و استفاده از محصولاتی مثل ژل های آنتی باکتریال پرسیده می شود،این مقاله می تواند مفید و کمک کننده باشد.دراین مطلب طریقه صحیح رعایت بهداشت تناسلی توضیح داده شده وسعی شده تا پاسخ سوالات رایج مربوط به این موضوع گذاشته شود.

شستشوی ناحیه تناسلی

اولین مهمترین اقدام برای حفظ بهداشت این ناحیه ،شستشوی مرتب آن است.اما شستن این قسمت از بدن قوانین خاص خودش را دارد.این به این معنا نیست که شما باید از مواد شوینده خاصی استفاده کنید .شستشو با آب ولرم واز سمت جلو به پشت کافی است یعنی شستشو از بالاترین ناحیه شروع می شود.چین های پوستی از هم باز شده و کاملا اطراف کلیتوریس و مجرای خروج ادرار و واژن شسته شده و در انتها مقعد و اطراف آن را بشویید. این کار از وارد شدن میکروبهای اطراف مقعد به دستگاه ادرار و واژن جلوگیری می کند.همان طور که گفته شد شستشوی روزانه فقط با آب کافی است واگر قصد دارید گه گاه صابون هم استفاده کنید،بهتر است از نوع ملایم وبدون عطر باشد تا احتمال آلرژی را به حداقل برسانید.خشک کردن ناحیه بعد از شستشو را فراموش نکنید.هم چنین به یاد داشته باشید که واژن شما نیاز به شستشو ندارد زیرا واژن خودش بطور دائم ترشحات خود را خارج می کند.به علاوه ،شستشوی داخل واژن نه تنها سبب از بین رفتن باکتری های بیماری زا نمی شود بلکه سبب انتقال این باکتری ها به مناطق داخلی تر واژن نیز می شود.بنابراین بگذارید واژن عملکرد خودش را انجام دهد وشما در آن مداخله نکنید.

به جز موارد خاص از دوشهای واژینال استفاده نکنید ،زیرا هر چند آنها باکتری های بد را از بین می برند ولی همراه خود حجم وسیعی از باکتری های مفید وضروری را نیز از بین خواهند برد.

استفاده مداوم از آنتی بیوتیک نیز سبب از بین رفتن باکتری های خوب علاوه بر باکتری های بد می شود که خود احتمال بروز عفونت را بیشتر می کند.

باکتری های گفته شده نقش مهمی در سلامت واژن دارند و امروزه فرآورده‌های دارویی جدید به بازار آمده است که حاوی مقادیر زیادی از این باکتری ها هستند که با قراردادن داخل واژن می تواند شرایط مطلوبی را برای پیشگیری از عفونتها برای خانمها فراهم آورد.

واژن  واهمیت تعادل آن PH

پی اچ واژن در طول دوره های مختلف از زندگی زنان از خردسالی تا یائسگی تغییر می کند و این تغییر مربوط به تغییرات هورمونی است. پی اچ نرمال واژن در طول بلوغ تا سنین باروری ۳.۸ تا ۴.۲ می باشد ،در حالی که پی اچ ترشحات واژینال عفونی شده بیش از ۴.۷ ا یعنی درمواقع بیماری واژن حالت اسیدی کمتری دارد.حالت اسیدی واژن محیط را برای رشد عوامل بیماری زا نا مساعد کرده و به سلامت واژن کمک می کند و اهمیت حفظ تعادل آن هم به همین علت است.

چه چیزی باعث عدم تعادل محیط اسیدی واژن می شود

یکی از مهمترین عوامل بر هم زننده محیط اسیدی این ناحیه ،کف ناشی از شوینده های نامناسب است.استفاده مکرر از این شوینده ها به خاطر قلیایی بودن آنها پی اج این ناحیه را بالا برده و موجب فراهم شدن محیط مساعد جهت رشد و تکثیر باکتری ها وقارچ ها میشود.

ترشحات جنسی مردانه هم می تواند این تعادل را به هم بزند ،از آنجایی که ترشحات جنسی مردانه دارای پی اچ خنثی یعنی حدود ۷ است،هنگام ورود به واژن ،پی اچ محیط را بالا می برد و زمینه را جهت ابتلا به عفونت فراهم می‌کند.در نتیجه قبل و بعد از رابطه خودتان را بشویید تا امکان ورود میکروب به محیطی که برای رشدش مساعد شده کم شود.ادرار کردن بعد از رابطه جنسی را به صورت یک اصل مهم همیشه به یاد داشته باشید.

همین مساله هنگام قاعدگی نیز صادق است زیرا پی اچ خون خنثی و حتی کمی قلیایی است و به همین دلیل حین قاعدگی باید بیشتر به بهداشت خود اهمیت دهید.

در صورت استفاده مداوم و طولانی مدت از ژل های بهداشتی شستشوی بانوان ممکن است پی اچ واژن تغییر کند که خود عاملی است برای رشد قارچ ها و میکروب ها و ممکن است موجب بروز حساسیت در برخی افراد شود و درصورت تشخیص و تجویز پزشک زنان مجاز به استفاده از این ژل ها هستند.

حال که از اهمیت تعادل حالت اسیدی و یا قلیایی واژن آگاه شدید خوب است بدانید که گاهی توصیه هایی از قبیل نشستن در آب و سرکه یا آب و جوش شیرین وبتادین می تواند اوضاع را بدتر کند.تصور کنید که محیط واژنتان قلیایی شده و به شما توصیه می شود درآب و جوش شیرین بنشینید.نتیجه قلیایی شدن بیشتر ناحیه و شدید تر شدن علائم خواهد بود اگر می خواهید از این نوع درمان کمک بگیرید حتما قبل از اقدام به این کاربا پزشکتان مشورت کنید.گاهی پزشک برای تشخیص نوع عفونت در مطب و هنگام معاینه از ترشحات واژن نمونه گیری و پی اچ آن را اندازه گیری کرده و پی اچ آن را اندازه گیری می کند.

نقش تغذیه

تغذیه می تواند در سلامت واژن شما نقش مهمی داشته باشد.به یاد دارید که گفته شد داخل واژن باکتری های مفیدی وجود دارند.این باکتری ها از نوع خاصی هستند که تنها در برخی از مواد غذایی وجود دارند که شما می توانید با مصرف آنها به افزایش این باکتری های مفید کمک کنید.بهترین و در دسترس ترین ماده غذایی حاوی این اسیدها ماست است.ماست حاوی باکتری خوبی به نام لاکتوباسیلوس است.اما این باکتری مفید می تواند توسط شکر از بین برود.لذا توصیه می شود که مصرف شکر خود را کم کنید

نوشیدن مقدار زیادی مایعات ،برای سلامت دستگاه تناسلی بسیار مفید است.

برخی میوه ها در درمان بیماری های واژن موثرند.آب کرنبری (قره قا ط) در جلوگیری یا درمان عفونت های قارچی واژن و عفونت ادرار موثر است.

اگر از خشکی واژن رنج می برید، از محصولات سویا دار بیشتر استفاده کنید. این مواد غذایی حاوی استروژن ضعیفی هستند و به حفظ رطوبت طبیعی واژن کمک می کنند.

اهمیت لباس هایی که می پوشید

همانطور که می دانید قارچ ها و میکروب ها در جای نمناک و تاریک سریع رشد می کنند،پس باید از فراهم کردن این محیط مساعد برای آنها جلوگیری کنید.چه طور؟ با پوشیدن لباسهای نخی و آزاد.زیرا این لباسها امکان گردش هوا را فراهم کرده و به خشک نگه داشتن محیط کمک می کنند.لباس های زیر خود را حتما از جنس نخی انتخاب کنید و تا حد ممکن از پوشیدن شلوارهای تنگ و کلفت مثل جین و یا گن های لاغری در طولانی مدت یا هوای گرم و حین فعالیت خودداری کنید.لباس های زیر نایلونی و الیاف مصنوعی بدترین انتخاب برای شما هستند.

شستن لباس زیر هم اهمیت زیادی دارد.لباس زیر خود را با دقت بشویید و از مواد سفید کننده و وایتکس پرهیز نمائید.سعی کنید از شوینده های ملایم و با بوی کم استفاده کنید.حتما دو بار آنها را آبکشی نمائید که مواد شوینده در آن باقی نماند.لباس ها را در آفتاب خشک کنید یا می توانید اگر برایتان این کار مقدور نیست آنها را اتو کنید.

لباس های جدید و نو خود را حتما قبل از استفاده بشویید ،چون ممکن است در کارخانه هنگام حمل ونقل به مواد شیمیایی یا میکروبهای بیماری زا آلوده شده باشد.

در روزهای گرم یا بعد از فعالیت ورزشی سریع لباس زیر خیس از عرق را تعویض کنید.همچنین باید مایو و لباس های شنای خیس را بلافاصله پس از اتمام فعالیت ورزشی از تن دربیاورید.

رعایت بهداشت در روزهای خونریزی

در طول روزهای عادت ماهانه بدن شما نیاز به مراقبت بیشتری دارد.رعایت بهداشت و شستشوی مرتب را فراموش نکنید.سعی کنید قبل از شروع خونریزی موهای ناحیه را کوتاه کنید تا از تجمع میکروب جلوگیری کنید.با توجه به حجم خونریزی نوار بهداشتی یا پد را تعویض کنید و هنگام خرید این محصولات حتما نوع مرغوب و ضد آلرژی را انتخاب کنید.تا حد ممکن از تامپون و وسایل داخل رحمی در هنگام عادات ماهیانه استفاده نکنید.در صورت استفاده هیچ گاه تامپون را برای درازمدت در داخل واژن نگذارید و قبل از ۶ ساعت آن را خارج نمایید.در صورت باقی ماندن تامپون داخل واژن یک بیماری بسیار شدید و خطرناک بنام سندرم شوک سمی ایجاد خواهد شد که ممکن است جان شما را تهدید نماید.

اقدامات لازم

۱-اگر از خشکی واژن رنج می برید می توانید از مرطوب کننده ها و لیز کننده ها استفاده نمائید.چرب یا لغزنده نگه داشتن بدن در آمیزش جنسی ،نقش بسیار مهمی دارد.بدون این کار پوست واژن و لبهای فرج خشک می شود ،و حتی ممکن است دچار زخم های عمیقی گردد.با وجود اینکه در اثر برانگیختگی ،واژن لیز و مرطوب می شود ،بدن برخی از زنان نمی تواند به میزان کافی مواد روان کننده تولید کند.در نتیجه برای کاهش اصطکاک و خشکی واژن ،همچنین افزایش لذت ،آنها باید از مواد مصنوعی برای چرب کردن بدن خود استفاده کنند.حین مقاربت جنسی از لغزنده کننده های (لوبریکانت) پایه آب (محلول در آب) و غیر معطر استفاده کنید.برای این منظور ،از ژل ها و سایر مواد تولید شده از نفت و حاوی سیلیکون (مثل وازلین) استفاده نکنید ،زیرا ممکن است بین این مواد و مواد سازنده کاندوم ها واکنش شیمیایی رخ دهد و منجر به عفونت شود یا کاندوم ر سوراخ کند و موجب بارداری ناخواسته شما شود.

۲-اگر فکر می کنید که دچار عفونت قارچی هستید،قبل از هر گونه خود-درمانی با پزشک خود مشاوره نمائید ممکن است عفونت قارچی با عفونتهای جدی پرخطر مثل کلامیدیا و تریکومونا همراه باشد و شما را به اشتباه بیندازد.

۳-اگر شما دچار یک بیماری مقاربتی هستید هر چه زودتر آن را درمان نمائید.بیماریهای مقاربتی ممکن است عوارض خود را مثل نازایی و آبسه های لگنی در درازمدت نشان دهند.

۴-اگر ترشحات بدبو و دائمی دارید که بخصوص بوی بد ماهی می دهد ،با پزشک خود مشاوره نمائید.احتمال زیاد دچار عفونت واژینیت هستید.

۵-خیلی از خانمها روی بوی بدنشان خصوصا هنگام سکس خیلی حساس هستند و مدام فکر می کنند که مبادا باعث دلسردی و بی میلی همسرشان شوند.اگر احساس می کنید واژن بدبویی دارید و بعد از معاینه پزشکتان می گوید سالم هستید حتما قبل از استفاده از انواع خوش بو کننده های موجود در بازار که می تواند موجب آلرژی در شما شود ،این موضوع را با همسرتان درمیان بگذارید.گاهی این فقط فکر شماست و همسرتان هیچ مشکلی با این قضیه ندارد.

۶-با استفاده از کاندوم در آمیزش جنسی ،می توان از بیماری های مقاربتی مانند ایدز ،هرپس تناسلی ،سیفلیس ،سوزاک ،زگیل تناسلی و کلامیدیا جلوگیری کرد.

بعضی از این بیماری ها ،مانند ایدز و هرپس تناسلی ،غیر قابل درمان هستند.برخی دیگر مانند ویروس پاپیلومای انسانی ،که باعث به وجود آمدن زگیل های تناسلی می شود ،یکی از عوامل سرطان و سایر بیماری های شناخته شده است.برای جلوگیری از ورود باکتری های مضر به داخل واژن ،بهتر است بعد از رابطه جنسی دهانی یا مقعدی ،برای دخول از راه واژن ،کاندوم را عوض کنید.

مقالات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *